Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «ViewPoint: Αποκλειστικότητα της θυματοποίησης», νέοι από όλη την περιοχή αναλύουν ένα από τα πιο ισχυρά συλλογικά μας αφηγήματα: την πεποίθηση ότι «το δικό μας έθνος» είναι το απόλυτο θύμα της ιστορίας, τα δεινά του οποίου ο κόσμος αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει.
Πού τελειώνει η μνήμη των πραγματικών πληγών και πού αρχίζει η κατασκευή μιας ταυτότητας που βασίζεται αποκλειστικά στον ρόλο του θύματος; Συμμετέχοντες από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, την Κροατία και τη Σερβία μοιράζονται τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα μηνύματα που λαμβάνουν μέσω της εκπαίδευσης και των μέσων ενημέρωσης, διερωτώμενοι γιατί είναι τόσο σημαντικό ο «δικός μας» πόνος να γίνεται αντιληπτός ως μεγαλύτερος από τον πόνο των άλλων. Ακούμε τις σκέψεις τους για το πώς η εμμονή στη μοναδικότητα του ίδιου του πόνου γίνεται συχνά εμπόδιο στην κατανόηση τόσο του παρελθόντος όσο και του μέλλοντος.

